Friday, November 4, 2016

නෑවිත්ම හිඳින්නය තිබුණේ ඔබට



නෑවිත්ම හිඳින්නය
තිබුණේ ඔබට...,

ඉතා දිගු වූ ඒ
වෙහෙසකර කවිය,
කියවා අහවර
කළා පමණෙකි,
වාහල්කඩින් යළි
ඔබේ රුව,
ඇස ගැටෙන විට...

ඔබ විසූ තැන අහසෙහි
දැල්වුණ අවසාන තරුවද,
නිවී ගියායින්
කල්පෙකටත් පසුවය,
ඒ තරු සොහොන් බිම
අතහැර ගියේ මම...

ඉනික්බිති
කළු කුහර තුළ,
සුවහසක් මන්දාකිණි වල,
උමතුවෙන් සැරිසරමිනි
හදාගන්නට වූයේ හිත...

එනිසාවෙන්ය යළි
නෑවිත් හිඳින්නට,
ගත යුතුව තිබුණේ
ඒ තීරණය ඔබ...

~ ටර්න්ඩ් බැක් රයිටර් ~

Thursday, November 3, 2016

"තාරකා දෙකක්"




ඔබට වේලාසන
නිදිමත දැනෙන්නට
පටන් ගත්තා වූ
රාත්‍රින්හිද,
ඔබ අමනාපයෙන්
පසුවූ දිනයන්හිද,
ඒ අහසෙහි නිතර
මා හා දොඩමළු වූ
"
තාරකා දෙකක්" විය...

ඉන් දීප්තිමත්ම තාරකාව
"
ඔබ"ය කියා නම් කර
ඊට ඔබ්බෙන් වූ
අඳුරු තාරුකාව
"
මා" යැයි සිතා ගතිමි...

ඉක්බිති,
ඔබගේ නික්ම යාමෙන්
බොහෝ කලකට පසුවද,
අදටත් එතැන අහසෙහි
"
ප්‍රභාවත්ම" තාරුකාව "ඔබ",
අර අඳුරු පුරුදු තාරකාව "මම"....

~ ලයින්ග් රයිටර් ~

ඇය වගේ නෙමෙයි මම... !!!



"ඇය වගේමයි මම"... ,
කතාවට මුළපිරුවේ
එහෙමය,
මුණගැහෙන්නට ආ
මුල් දවස්වල ඔබ...

නන්නාදුනන
ගැහැණු සිරුරක,
සෙවණැල්ලක්ව
ඔබට හෙවණක් වීම,
කොයි තරම් නම් අපුලද
ඩමියක්ව ඉන්නට සිදුවීම‍...

ඇගේ ඒ ඇස්
මගේ දෑස් තුළ දැකීම,
ඇගේ චුම්බනාණුසුම
මගේ දෙතොලෙහි සෙවීම,
කවදාද ඔබ සිපගත්තෙ
හැබෑවට හරියට මාව...

ගිලගත්තායින් පසුව
හාත්පස අඳුරු කලුවර,
වැළඳ ගන්නේ ඔබ
පෙමින් ඈවය,
ඉනික්බිත් ඔබට ඇසුණේ
ඉකි ‍බිඳෙන හඬ
පමණක්ය...

"ඇය වගේ නෙමෙයි මම"...

එතැනින් කතාව,
එහෙම නවත්වන්නයි
තිබුණෙම එදා මට...

~ දිස් ඊස් නොට් රයිටර් ~

Tuesday, September 6, 2016

හිස්තැන්




මා නුඹට
ප්‍රේම කළාදැයි
පුදුමත් හිතෙන තරමට,
අප අතර බැඳීමක්
තිබුණාදැයිත්
හිතෙන තරමට,
කාලය විසින්
අප අතර ඉදිකල
පවුරු පදනම
අතිශය ගුප්තය
ජුගුප්සාජනකය...
එනමුත් තවම
නොවියලුණු
හදවත් සෛල මත
උණු තෙල් බිඳිති
ඉසින්නාක් මෙන්,
ඉඳහිටක වුවද
දැනෙනා වූ
සෝ තැවුල් සාංකාව,
ජීවිතය මත
කිසිදාක පිරවිය
නොහැකියැයි හැඟෙන
හිස්තැනක් පමණක්
ශේෂ කර ඇත..

~ එම්ප්ටි රයිටර් ~