ඇවටියෙල් වූ හදවත

අනක් ගුණක් නැති, නාහෙට අහන්නේ නැති හිතුවක්කාර සිතුවිලි එක්ක පොරබදලා පොරබදලා බෝඩිමේ කාඩ් බෝඩ් අතුරපු ඇඳ උඩ ඉඳන්, ගෙදරින් ගෙනාව අම්මගේ සාරිය පොරෝගෙන, පල්ලේ හෝටලෙන් ඇහෙන කොත්තු දාන සද්දේට  එකතු වෙච්ච බෝඩිම් වහලේ එල්ලලා තියන බරස් බරස් ගාන, දැන් ගැලවෙයි දැන් ගැලවෙයි කියල හිතෙන ෆෑන් එකෙන් එන සද්දේ මික්ස් කරලා බීට් එකට අරගෙන ඔද්දල් වෙච්ච හිතෙන් ෆෝන් එකේ ඩ්රාෆ්ට් කරපු කවියක්. කවිය ලිව්වට පස්සේ හැමදාම වගේ පැත්තක ඉඳන් මාව මරාගෙන කන්න හදන තනිකම එදත් මට කින්ඩියට වගේ හිනා වුනේ මම ලියන හැම කවියකටම ඌ පරදින හින්දා වුනත්  පැරදෙන්න ලේසියෙන් ලැස්ති නෑ කියන ගතියක් උගේ අසමජ්ජාති මුණේ තිබ්බා. මොකද ඌ හොඳටම දන්නවා ඌ මට වැඩිපුර කොලොප්පන් කරපුදාට මම කවියක් ලියල ඌව තඹේකට ගණන් නොගන්න විත්තිය. 

2012.09.20

ඔබ දුරින් ඉඳන් හිනැහී 

ඇස් වලින් දොඩයි රහසින්

හෙමි හෙමින් මදෙස බලමින්

ඔබ දුරයි ලඟට මගෙ නම්

නුඹ දුකෙන් කියන කවිනම්

මගේ ලඟට ඇවිත් ගයපන්

ඔය කඳුළු බර වැඩී නම්

මගේ කොටහ මට දියන් දැන්

හිත හීන මවන බවනම්
දැන නොදැන වගේ ඉන්නම් 

ඔබ ලඟට මගේ එනකම්

නෙතු නොපියා ඇහැර ඉන්නම්

තනිවෙච්ච හිතේ සරදම්
උහුලන්නේ කොහොම කියපන්

ගල් ගැසුණු හදේ කොනකින්

දුක ගලයි කඳුළු විලසින්


 

නුඹ නොදැක ඉන්නේ කෙලෙසින්

හද පුපුරු ගසයි දැවෙමින්

මට අයිති නොමැති හිතකින්

මතු කොහොම පතනු පැතුමන්

මුදු පවන දිගේ ඇවිදින්

සිප ගන්න මගේ කම්මුල්

ඉඩ තියන හදේ තැනකින්

දඟ නොකර ඇවිත් හිටපන්

සමහරු නම් මට පලුයන්න බනිනවා ඇති තනිකමට අනම් මනම් කියන්න එපා ගරහන්න එපා කියල, කවුරු මොන බයිලා කතන්දර ගැහුවත් තනිකම සැපයි කියල කියන ගොඩක් උදවිය කාටත් හොරෙන් හිතෙන් වැලපෙනවා, එවුන්ගේ හෘද ශාක්ෂිය දන්නවා උන් තනිකම සැපයි කියල කියන්නේ එල්ලෙන්නවත් වැලේ වැල් නැතුව ඉඳිද්දී කියල,  හිත සනසවගන්න වගේම රවට්ටගන්න එහෙම හිතපුහාම ඒක ටිකක් සිම්පල් වැඩක්. එක්කෝ කෙල්ලෙක් හම්බුනේ නැති කොල්ලෙක්, කොල්ලෙක් හම්බුනේ නැති කෙල්ලෙක්, සැර බූට් පාරක් කාපු කොල්ලෙක් හරි කෙල්ලෙක් හරි ගොඩක් වෙලාවට තනිකම සැපයි කියල හිතන් ඉන්නවා. ඒත් ගොඩක් වෙලාවට එවුන් හිතෙන් වැලපෙනවා. හරියට මේ මං වගේ.

ඊයේ රෑ දහයට විතර ඔෆිස් එකෙන් ඔෆ් වෙලා බෝඩිමට පයින් ඇවිදන් යද්දී ටයිම් ටේබල් වැරදිච්ච හිතුවක්කාර බඹරෙක් ඇනපි කිව්වලු මගෙ ඉස් මුදුන හිල්වෙලා යන්න. වෙනදට විනාඩි විස්සෙන් බෝඩිමට යන මම ඊයේ විනාඩි එකොලක් විතර යනකොට බෝඩිමේ.  බෝඩිමට ඇවිත් ඔලුවේ සිද්ධාලේප ටිකක් අතුල්ලගෙන ඇඟ හෝදලා නිදියන්න ගියේ අද වැඩට එන්න ඕනේ හින්දා. ඒත්  අද උදේ පාන්දර ඉඳන් ඇඟට හෝන්දු මාන්දු ගතියක් එක්ක ඇවටියෙල් ගතියක් තිබුනට ඒක අතකට එකේ ඇඟම කිලිපොලායන කික් එකක් තිබ්බා. මොකද අද දවසෙම මට සකලවිද විශ්වයේම නැති දාර්ශනික අදහස්මයි පහල වෙන්නේ. 

[ලියන්නේ නෑ කියල හිතල ලිව්ව එක]

"ෆේමස් රයිටර් මං" හා "මට අයිති නැති හිත"

 මට අයිති නැති මේ හිත පුරා

හොරෙන් කවියක් කුරුටු ගා

පද පේලි අමුණා හැඩ දමා

සිහින් ස්වරයෙන් මිමිනුවා

අහිමි කරගෙන තනුව ජීවිතේ

ඇවිද යමි නුඹ නැති මාවතේ

විහින් සිරකර හැඟුමන් ලයේ

විඳවන්න වෙන බැව් දනිමි මතුභවේ

  

සංසාර පුරුද්දට සෙනෙහසේ

ඇස් ගාව හිඳින්නට පිං නැතේ

යදම් බැඳලු සිත් ඉමේ 

නොයිඳ විගහින් යනු මැනේ

සිත්තරේ පැටිකිරිය දන්නවනේ

වෙනමම :

මොකක් හරි සීන් කොන් එකක් හින්ද, බ්ලොග් එක කියවන පිරිස අම්බානක අඩු වෙලා, එක්කෝ මං ලියන එව්වයේ රහක් නැතුවද, එහෙම නැත්තම් අන්තර්ජාතික කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිපලයක්ද, එහෙමත් නැත්තම් මගේ අපල කාලයක්ද කියල හිත හිත ඉන්නකොට හිතට මෙන්ම ගතට කික් එකක් දැනෙන මාතෘකාවක් ගැන ලියන්නවත් ඕනේ කියල ටොපික් එකක් හොයා හොයා ඉන්නකොට මතක් වුනා " ඇයි දෙයියනේ මේ මං හොඳ මාතෘකාවක්නේ" කියල.  දෙයියන්ටම ඔප්පුවෙච්චාවේ...ඔය තියෙන්නේ, මම හිතෙන් හිතන් ඉන්නේ මම හෙන "ෆේමස් රයිටර්" කෙනෙක් කියලනේ.  අහන දකින එවුන්ගෙන් අහනවා ,
"මචන් මං බ්ලොග් එකක් ලියනවා දන්නවද" කියල
උන් හැරෙන තැපෑලෙන් අහනකොට

"ඇඃ උඹ බ්ලොග් ලියනවද" කියල, දිව හපාගෙන මැරෙන්න හිතෙනවා. අපේ ගමේ උන්ට මං බ්ලොගක් ලියනවා කියල කට කැඩෙනකන් කිව්වත් උන් නෙමෙයි විශ්වාස කරන්නේ. උන්ට තේරුම් කරලා දෙනවට වඩා හොඳයි පාරේ ඉන්න හිඟන්නෙකුට හෝඩිය උගන්වනවා.
උන් හිඟාකෑම අතැරලා හෝඩිපොත් හරි විකුණයි.

ජීවිතේ මේ දවස් වල ටිකක් ගල් බනිසුයි කිරි හොදියි වගේ වෙලා තියෙද්දී අර "තනිකම" කියන එක මාව මරාගෙන කන්න හදද්දී උඹලගේ/අක්කලාගේ අයියලාගේ බ්ලොග් වලට ගොඩවෙලා තමයි පොඩ්ඩක් හරි මූඩ් එක ෆික්ස් කරගන්නේ. ඉතින් උඹලගේ බ්ලොග් කික් එකේ නැගල යද්දී ඇයි දෙවියනේ මගේ එකට හිට් ටිකක් ගන්න බැරි කියල හිතෙනකොට කඳුළු කැට හෝ ගාල කඩා වැටෙනවා.
ඇයි ඉතින් මං හිතන් ඉන්නේ මම හෙන "ෆෙමස් රයිටර්" කියලනේ.
  

ජිල්බෝල හොද්දක් වගේ වෙලා තිබ්බ සිතුවිලි අස්සේ සෙල්ලම් කර කර ඉන්නකොට
තමයි මඩියා හෙවත් මඩිස්සලේ නිශාන් බ්ලොග් එක හිට් කරගන්න විදිහක් ගැන කියල තිබ්බේ. ඒවත් ආදර්ශෙට අරගෙන ඔන්න ළඟදීම ඉඳන් ලියවෙන "ෆේමස් රයිටර් මං" සීරිස් එක කියවන්න කැමති කට්ටිය අත උස්සන්න බලන්න...........!!! ආ...... දැන් අත පාත්දාල හොඳ ළමයි වගේ ඒක පාතින් ලියල යන්න..

කවි, කෙටිකතා විතරක් ලියල නිකන් හෙන ශාස්ත්‍රීය පොරක් වෙන්න මට බෑ අප්පා. මට ඕනේ මික්ස් පොරක් වෙන්න. ඔන්න උඹලත් මට හෙල්ප් කරන්ඩ ඕනේ හොඳේ !!
මගේ හීනේ හැබෑ කරගන්න...

මගේ "ෆේමස් රයිටර්" හීනේ

ලස්සනට කරගෙන ආව බ්ලොග් එක වනවෙයිද මන්ද

  

  

අඳුනනවද බලන්න

සීතල මීදුම අතරින්

අත් පටලා ඇවිද යන්න

ඔබ එනවද මටත් කලින්

පමා නොවී දැන් කියන්න

ඇස් අහකට නොගෙන ඉන්න

මගේ තනියට ළඟම ඉන්න

 නුඹ වෙනුවෙන් පෙරුම් පුරපු

මේ ඇස් අඳුනනවද බලන්න

හෙමින් සැරේ උර මත හිස තියා ගන්න

සුළන් සරේ නුඹ රහසෙන් එපා එන්න

සිතුම් වැලේ පැටලීගෙන බලා ඉන්න

 සුසුම් සැලේ නුඹේ නාමෙන් අහන් ඉන්න.

ග්‍රැෆික් චිත්‍රෙ කාලෙකට උඩදී මම ඇඳපු එකක්.  කවියත් එහෙමයි.

ඔරිජිනල් ෆොටෝ එක ගුගල් එකෙන් හොයාගත්තේ.

පලයන් අහකට

එක පාරක් කීවම අහපන්

එපා ඔහොම බලන්න

මං දිහා

මට දුක හිතෙනවා මං ගැනම

උඹේ ඔය එලිය දකිනකොට

ඉර බැහැල ගියාම

උඹ එනවා

මහ ලොකුවට

ලොකුකම පෙන්නන්න

දන්නේ නැද්ද

මං දැන් තනියම කියල

කවි ලියන්න

ඔය එලිය 

ඕනේ කරපු කාලයක් තිබුන

එත් දැන් එපා

කිව්වම අහල 

දෑහැටම නොපෙනී

පලයන් අහකට

.......

ග්‍රැෆික් චිත්‍ර අඳින්න මේනියාව ඔලුවට ගහල තිබ්බ කාලේ ඇඳපු එකක්. තවමත් මේනියාව තියනවා. පොඩ්ඩක් යටපත් වෙලා තිබුනට.